Sluiten

Hoofdpijndossier

"One should never be where one does not belong." Bob Dylan

onze visie

“Ik werk hier nu 8 maanden en weet nog steeds niet precies hoe jullie aanvraagprocedure werkt. Laat staan dat de klant dit snapt. Bij ons stond dat als stappenplan helder beschreven op onze website”.

Een terechte zorg van een medewerkster, uitgesproken tijdens een verbetersessie van een grote woningcorporatie. Nadat de kleine corporatie waar zij werkte, werd overgenomen door de grote broer in dezelfde gemeente, kwam zij 8 maanden geleden met 6 collega’s over. Onderling hadden ze al regelmatig hun verbazing over die onduidelijke procedure uitgesproken.

De groep is er even stil van. Hoe kan het dat deze collega’s na 8 maanden blijkbaar nog steeds de procedure niet goed kennen? Gelukkig blijken een aantal oud gedienden direct bereid om de stappen en regels met hen door te nemen. Alle uitzonderingen hebben een achterliggende oorzaak, die moet je kennen om de procedure goed te begrijpen. Dat die procedure daardoor blijkbaar zo ingewikkeld is, dat de klant er hopeloos in verdwaalt, vindt iedereen zorgelijk. De vraag van deze medewerkster wordt daarmee gepromoveerd tot thema van de dag. Een geslaagde verbetersessie toch? Niet echt…

Echt niet eigenlijk, eerder een fiasco van formaat! Want de diepere kwestie die deze vraag aan het licht bracht bleef helaas onbesproken. Waar is het mis gegaan, als collega’s het na 8 maanden nog steeds hebben over wij en jullie? Wanneer gaan deze collega’s zich één team voelen?

Blijkbaar vormen de nieuwkomers nog steeds een eigen groep binnen deze organisatie. Ze voelen zich meer verbonden met de corporatie van herkomst, dan met het bedrijf waar hun toekomst ligt. Het is niet zo relevant of dat de schuld van de nieuwkomers of van de overnemende partij is. De vraag wat er moet gebeuren om dit snel en structureel te veranderen is constructiever. Daar is meer, véél meer voor nodig dan het kennen van de procedures, regels, normen en gebruiken.

Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 85% van de fusies of overnames niet de beoogde synergie voordelen opleveren en vaak zelfs totaal mislukken. Het onvermogen om tot een gezamenlijke identiteit en cultuur te komen ligt daar vrijwel altijd aan ten grondslag. Integratie komt met kopzorgen; ‘immigraine’. Dat die gemeenschappelijke identiteit in Nederland nog ontbreekt, werd dit weekend wel heel expliciet zicht- en hoorbaar bij de betogingen rond het consulaat in Rotterdam.

Bij wie wil je horen? Dat is de enige relevante vraag voor een inburgeringsexamen. Dat je de taal spreekt of de wegen, wetten en waarden kent, is daaraan ondergeschikt. Dat zijn de ‘aanvraagprocedures’ van de corporatie. Die kunnen soms ingewikkeld zijn. De vraag bij wie je wilt horen en of je je volwaardig teamlid voelt, is even eenvoudig als existentieel. Je moet zijn op de plek waar jij je mee verbonden voelt en niet ergens anders. Zijn we één team, dán hebben we gezamenlijk een toekomst, met verschillen én synergievoordelen.

« Terug naar het overzicht