Sluiten

Royaal gebaar

"Vriendelijkheid is een taal die zelfs doven kunnen verstaan en blinden kunnen lezen."

onze visie

Hoe gezond, zorgeloos en veilig kunnen onze kinderen nog opgroeien? Vragen die elke ouder zich het afgelopen weekend wel zal hebben gesteld. Trump die met een roetzwarte streep het wereldwijde klimaatverdrag om zeep helpt. De zoveelste zieke aanslag die dood en verderf in Londen zaait. Twee tienermeisjes die vlak bij hun huis, vermoedelijk door random leeftijdgenootjes worden vermoord.

Waar moet dat heen? Hoe maken we van de wereld een veilige en leefbare plek voor nu én voor later? Het antwoord daarop is waarschijnlijk te groot en te complex voor een ieder van ons. Dat maakt ons machteloos, bang en vooral vaak heel boos.

Die boosheid is begrijpelijk. Tegelijk wordt onze wereld daar juist ook niet echt vrolijker van. Op sociale media en internetfora wakkeren boze mensen elkaars nijd strijdlustig aan en ook op straat neemt de agressie en hufterigheid toe. Met haten, verharden en beschuldigen komen we alleen maar verder van elkaar af te staan. Terwijl we het juist in bange tijden nodig hebben, dat we elkaar even vasthouden.

De foto bij deze quote is een inspirerend voorbeeld van zulke medemenselijke vriendelijkheid. Tijdens de Olympische 5000 meter in Rio komen twee rensters hard ten val. Nikki Hamblin glijdt weg en valt. Abbey D'Agostino kan haar niet meer ontwijken en smakt over haar heen. Haar eigen Olympische droom, waarvoor ze jaren heeft geknokt, spat in één klap uiteen, door een struikelende renster uit een ander land… Maar in plaats van snel op te staan en door te rennen, helpt Abbey haar concurrente overeind. Een stukje verder zakt ze zelf geblesseerd neer, maar wordt nu zelf omhoog geholpen door Nikki. Beide rensters halen uiteindelijk de finish. Medemenselijkheid is belangrijker dan winnen.

Laten we wat ruimhartiger voor elkaar zorgen. We zullen moord en verderf er niet mee kunnen voorkomen. We kunnen wél de wereld een beetje leefbaarder maken. Gewoon door zomaar een aardig woord, even iets oprapen wat een ander laat vallen, een deur open houden, een duimpje in het verkeer, een glimlach op straat, of onbaatzuchtig iets extra’s doen voor een klant of een collega. Dat soort werk.

Respect en compassie voor je medemens en voor de natuur. Dat klinkt tamelijk vroom en haast een beetje belegen. Het zij zo. We kunnen het allemaal best een beetje gebruiken.

« Terug naar het overzicht