Sluiten

De toekomst

"Onheil kan in één klap je dromen vernietigen én je grootste talent onthullen."

onze visie

Op 8 juli zakt het grote voetbaltalent en publiekslieveling Abdelhak Nouri in elkaar tijdens een oefenpotje in Oostenrijk. Een week later weten we dat ‘Appie’ nooit meer zal kunnen voetballen. Waarschijnlijk zal deze prachtige jongen zelfs nooit meer bewegen, praten, lachen of liefhebben.

Hij werd gezien als een groot talent op voetbalschoenen, waar hij zelf nooit naast zou gaan lopen. Hij bewees in zijn eentje dat de vooroordelen over zowel Marokkaanse als iets te getalenteerde voetbaljongens inderdaad kortzichtige vooroordelen zijn. Vriend en vijand kent hem als vrolijke, dankbare, respectvolle en vooral lieve jongen, die keihard werkte om zijn droom waar te maken en nooit vergat wie hij was en waar hij vandaan kwam.

In één fataal ogenblik ligt nu die veelbelovende toekomst en een prachtig mens aan duigen. Of hij ooit in staat zal zijn om zich dat bewust te realiseren weten we niet. Wat we wel weten is dat Nouri als mens meer heeft bereikt dan hij als voetballer ooit zou hebben gekund. Diehard Feijenoordfans die naam en rugnummer van een jongen uit Amsterdam-West op hun tenue laten drukken. PVV-stemmers die rouwen om het leed en onrecht wat deze Marokkaanse Nederlander overkomt. Het eerbetoon aan deze prachtige jongen brengt mensen van allerlei achtergronden bijeen. Samen mens zijn, in deze tijd van polarisatie. Dat heeft een waarde die groter is dan de cup met de grote oren. Toen zijn talent als Voetballer hem werd ontnomen werd zijn talent als Verbinder onthuld.

Bij de berichten over Nouri dwalen mijn gedachten vaak af naar een andere multi-getalenteerde grootheid uit mijn directe omgeving. Leeftijdsgenoot, vriend, Siebert & Wassink-fan én klant van het eerste uur. Directeur en gangmaker van één van de mooiste bedrijven uit Twente. Ook hij heeft het talent én de persoonlijkheid zoals je die maar zelden samen ziet. Ook hij werd onlangs getroffen door een vreselijk noodlot dat zijn toekomst aan het vernietigen is. Al weken wil ik iets over deze bijzondere man schrijven, maar het lukte me niet. Nu besef ik waarom.

Het onheil wat hem overkomt kan misschien zijn kracht, zijn dromen en zijn leven kapot maken, maar onthult tegelijk zijn allergrootste waarde: zijn ongekende positiviteit. Zonder rancune of zelfmedelijden, blijft hij zijn collega’s en naasten verlichten met zijn altijd optimistische drive. Zelfs in deze tragiek is hij in staat om mensen om zich heen de warmte, troost en hoop te geven die hem eigenlijk zelf toekomt. Hij is dankbaar voor het leven wat hem is gegeven, terwijl ik en velen met mij, vooral het onrecht voelen voor wat hem en daarmee ook ons ontnomen wordt.

Laten we vooral dankbaar zijn voor mensen als Abdelhak en Marten die altijd willen winnen, maar zichzelf nooit verliezen.

« Terug naar het overzicht