Sluiten

Bloedrood

"Win nederig, verlies waardig."

onze visie

“Eenmaal zullen wij de kampioenen zijn’. Het clublied van het ooit zo trotse en hoopvolle Twente. 1 keer kampioen worden: 1 keer laten zien dat zo’n ‘gewone’ sympathieke club uit de provincie de schaal kan pakken. Deze droom werd op 2 mei 2010 werkelijkheid. Uit het hele land was er bewondering voor de ongekende prestatie en verwondering over het ongekend mooie volksfeest dat in het Oosten losbarstte. Als je tevreden bent met wat je hebt, dan bezit je meer dan je ooit kunt kopen.

Maar succes smaakt altijd naar meer. Niets is zo verslavend als winnen. De tevredenheid werd trots. Met die ene glimmende schaal en een paar bekers was de FC allang niet meer tevreden. Er moest een heel servies komen. Groot, groter, grootst werden de dromen. De ‘rupsje nooit genoeg’-mentaliteit sloeg toe.

Wie niet tevreden is met wat hij heeft, zal nooit tevreden zijn met wat hij krijgt, leerde Socrates al. Er is niks mis met ambitie, zolang je onderweg je integriteit niet kwijt raakt. Als er iets is, wat de kredietcrisis ons had kunnen leren, is het dat doelen nooit groter mogen worden dan de bedoeling.

Toch zien we het nog overal om ons heen. Bij wereldleiders en politieke partijen, bij CEO’s en multinationals, bij topsporters en topclubs. Waar winnen belangrijker wordt dan waardigheid, verandert vriendelijkheid in vriendjespolitiek en vormen integriteit, respect, compassie en oprechtheid ineens vervelende obstakels. Winnen is prachtig, zolang je jezelf maar niet verliest.

Want of je nu wint of verliest, niemand kan jou je waardigheid afnemen. Dat kun je alleen zelf. Door jezelf te groot te voelen om sympathiek te kunnen blijven, te ambitieus om je integriteit te behouden, te koppig om zelfkritisch te zijn of te arrogant om respectvol met supporters, sponsoren, concurrenten of partners om te gaan. Door dit on-Twentse gedrag klinkt er vooral hoongelach en leedvermaak uit het land, nu FC Twente dreigt te degraderen. Van genegenheid en compassie is weinig meer over. De gunfactor is weggespeeld. Niet op het veld, maar elders in de Veste.

Zoals je alleen zelf je waardigheid kunt kwijtraken, zo kun je deze ook alleen zelf weer terugpakken. Het zijn de supporters van FC Twente die daar na de verloren wedstrijd van gisteren het voorbeeld in lijken te geven: Wel gelatenheid, geen gevechten. Wel verdriet, geen vuurwerkbommen.

Nuchterheid, normaal doen en niet zeiken. Dat is de mentaliteit die het Oosten van Nederland vaak zoveel hechter, echter en relaxter maakt. Als FC Twente deze waarden weer vleugels kan geven, zal de hongerige rups zich ooit echt wel weer ontpoppen tot een vurige vlinder.

En tot die tijd: When you walk through a storm, hold your head up high. And don't be afraid of the dark…

« Terug naar het overzicht