Sluiten

Plofkip

"Een goede verpakking zegt nog niks over de inhoud."

onze visie

“Waylon verliest van hysterische kip”, lezen we in een nieuws app. Nadat de zanger het samen met Ilse de Lange moest afleggen tegen een vrouw met een baard, verloor hij dit jaar het Europese liedjesfestijn van een mevrouw die een kip nadoet.

Ooit voegde de prestigieuze muziekwedstrijd iets moois toe aan de eenheid én diversiteit van Europa. Een boodschap van verbroedering, in lokale klanken. De laatste jaren is het steeds meer een rare fratsenshow geworden, waarvoor niemand meer vrijwillig thuisblijft. Het gaat niet om een goed liedje, maar om een gekke act. Authenticiteit en muziek uit alle windstreken, zijn afgebladderd tot absurdisme en gekrijs met dwaze pruiken.

Nou bracht mevrouw de hen wel degelijk een waardevolle boodschap. Haar lied was een statement om voor jezelf op te komen én een protest tegen pesten, geweld en onderdrukking. Een boodschap waar niemand tegen zal zijn. Eigenlijk is het triest dat zo’n songtekst blijkbaar alleen kan winnen, door het in een hysterische kip te verpakken.

Nog triester is het, dat het land dat het liedje instuurde, tijdens haar performance, bommen afvuurde op de Gazastrook. Waar mensen al jaren tevergeefs proberen om ook voor zichzelf op te komen. Vaak doen ze dat goedschiks, soms helaas ook kwaadschiks. Maar hoe je het wendt of keert, leven deze mensen vandaag al 70 jaar in een bezet land. Weggepest en gemarginaliseerd, terwijl de wereld wegkijkt. Mensen die met tienduizenden protesteren, maar geen enkele stem krijgen. ‘Zero points.’

In dat licht blijft er van de winnende inzending weinig over dan een kakelende lege huls. Zonder muzikale kwaliteit en helaas zonder oprechte inhoud. Een cliché waar niemand tegen kan zijn, maar ook niets door verandert. Om in het thema te blijven: De moraal van de plofkip, zolang de massa het vreet, kraait er geen haan naar.

In de politiek en het bedrijfsleven is dit een maar al te bekend en bedroevend gegeven. De wet van Trump: Wie het schelst kwettert wordt gekozen. De kater komt later en is voor de klant of de kiezer.

Ruil authenticiteit nooit in voor populariteit. We verliezen allemaal wel eens van kippen die meer kakelen dan klaar maken. Juist dan is het de kunst om trouw aan jezelf te blijven en je eigen muziek te blijven maken. De kwaliteit, integriteit en oprechtheid te bieden, waar je als popartiest, politicus of professional voor staat. Wie gekke dingen doet krijgt aandacht, wie goed werk levert krijgt respect.

« Terug naar het overzicht