Fit of fittie?

Wat moet het verschrikkelijk zijn om te beleven dat je land, je liefde, je lust en levenswerk in haar voortbestaan wordt bedreigd. Door veranderingen in de markt, het klimaat of de regelgeving. Dat het familiebedrijf en je way-of-life geen toekomst lijken te hebben. Onwillekeurig denk ik terug aan het activisme van mijn ouders, begin jaren 80 toen een grote supermarkt zich in ons dorp vestigde. Jarenlang weigerden ze consequent om daar boodschappen te doen. Acties en aanbiedingen lieten ze lopen, uit sympathie voor de kleine kordate kruidenier, die uiteindelijk toch het onvermijdelijke loodje legde. Er was wel een laatste uitverkoop, maar geen uitkoopregeling. De geschiedenis herhaalde zich toen de ‘doe-het-zelf en ijzerwarenwinkel’ teloorgingen door de komst van de grote bouwmarkten.

Door de eeuwen heen verandert het speelveld voor ondernemers voortdurend. Nieuwe tijden, nieuwe inzichten, nieuwe wetten, nieuwe normen of nieuwe innovaties. In onze regio kennen we de pijn van de textielindustrie. Die verdween richting de lage lonen in het midden en verre oosten. Diepe zwarte gaten, waar een hele keten in werd verzwolgen. Tal van kleine én grotere concerns vonden daarin juist de ruimte voor een nieuwe richting. Er ontstonden nieuwe bedrijven voortbordurend op vertrouwd vakmanschap. Het heeft pijn gedaan en jaren geduurd, maar ondernemers én werknemers vonden nieuw perspectief. De regio krabbelde op en boeit als nooit eerder. De arbeidsmarkt en het ondernemingsklimaat is in Oost-Nederland sterker dan ooit. Dat perspectief kwam er vooral door het lef en de wendbaarheid van ondernemers. Zelfstandigheid, denken in oplossingen en altijd een stap vooruitdenken als de wind van richting verandert.

Charles Darwin beschreef dit als ‘survival of the fittest’. Waarbij fittist niet gaat om ‘fit zijn’ maar om ‘fit hebben’. Hoe goed pas je in je leefomgeving; hoe geschikt ben je om te overleven. Een selectievraagstuk dus. Niet door een W&S bureau, maar door veranderingen in de natuur, de omgeving of de maatschappij. Darwin bewees dat het niet de sterksten zijn die overleven en ook niet de intelligentsten. Het zijn degene die zich het best aanpassen op veranderingen.

Iedereen zou zich eens moeten verplaatsen in de emotie van de boeren. Tegelijkertijd zou niemand het blokkeren van wegen, bedreigen van politici en bestormen van de politie en bestormen van agenten moeten goedpraten. Niet alleen omdat daarmee onze democratische rechtstaat wordt bedreigd. Vooral omdat het de boeren zelf niet helpt. Vastklampen aan subsidies en het beleid vertraagt je aanpassingsvermogen wanneer je wordt ingehaald door de tijd. Geen ‘fittie’ zoeken maar opnieuw de juiste ‘fit’ vinden. Wie de boeren écht wil steunen, denkt met hen mee over nieuw perspectief. Want voor echte ondernemers zijn er altijd kansen. Het enige wat altijd hetzelfde blijft is dat alles voortdurend verandert. Niet blokkeren maar evolueren dus.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden