Hardonhandig

Ruim 20 jaar bouwde Vladimir Poetin aan een sterk verenigd Rusland. Door vriend en vijand beschouwd als een sluwe, sterke en slagvaardige staatsman én sluipmoordenaar. Stap voor stap vergrootte hij zijn grip op Rusland en diens invloed op de wereld. Met propaganda, desinformatie, trollen, hackers en zelfs betaalde onrust-stokende oppositie, wist hij met succes onze westerse samenleving te verwarren en onze saamhorigheid te verzwakken.

Wat hij in twee decennia zorgvuldig wist op te bouwen, lijkt hij in amper 2 maanden volledig af te breken. In zijn megalomane geldingsdrang viel Poetin Oekraïne binnen vanuit het waanbeeld dat Oekraïne geen land is. Zijn terreurtroepen zouden worden verwelkomd als ware bevrijders. Een vergissing is menselijk, maar daarin bloedig volharden is waanzin.

Sterke leiders veroveren door te verbinden, zwakke door te verwoesten. Poetin lijkt niet eens van plan om Oekraïne te bezetten, maar om het land en haar bewoners weg te vagen. Megalomane leiders denken dat ze grootser zijn, dan werkelijk het geval is. Ze hebben geen geweten en kunnen niet reflecteren. Ze leiden vaak aan een diepgeworteld minderwaardigheidscomplex, die ze verhullen door zich juist tegenovergesteld te gedragen. Een groot ego dient daarbij als schild voor innerlijke leegte of schaamte. Veel van dit soort leiders kampen vanuit een beschadigd zelfbeeld met waanideeën, narcisme en dissociatie in het denken. Ze bouwen hun imperium op de gevoelens van gekrenkte trots van hun volk. Dat leidt helaas bijna altijd tot (zelf)destructief gedrag, van de leider én van het land.

De geschiedenis kent daar catastrofale voorbeelden van. Keizer Nero uit de Romeinse tijd, Adolf Hitler van nazi Duitsland, Vladimir Poetin in het huidige Rusland. ‘Sterke leiders’ die hun macht verwierven en vergrootten door het beschadigde ego van hun volk behendig te voeden. Het leidde tot vreselijke verwoesting, verderf en verdriet. De eerste twee lieten uiteindelijk ook hun eigen land bankroet en in totale chaos achter. Uiteindelijk zal dit in Rusland niet anders verlopen. Een somber vooruitzicht.

Het ego is de grootste vijand van de mens. Zieke leiders zijn de grootse vijand van hun volk, hun familie, hun team of willekeurige mensen en groepen in de samenleving. Ze komen in allerlei gradaties voor. Ze dwingen ontzag af, maar roepen geen respect op. Toch blijven we voor hen kiezen. Soms omdat we zelf gekwetst zijn, we geloven dat zij echt bijzonder zijn, we macht verwarren met kracht, we dromen van de illusie die ze ons voorspiegelen, of gewoon omdat we te laf zijn om op te treden en een grens te trekken. Het gevolg is dat 1 foute leider 10, 100, 1000 of in Poetins geval miljoenen mensen kan beschadigen.

Miljoenen beschadigde zielen met desastreuze gevolgen voor miljoenen beschadigde ego’s. Een vicieuze cirkel van ontwrichtend geweld en verwrongen geesten. “Het houdt niet op, niet vanzelf, totdat jij iets doet, pas als jij iets doet, dan breek je door de cirkel heen”. Het liedje van Kirsten Schneider dat wordt gebruikt in de campagnes tegen huiselijk geweld. Wanneer breken we door die cirkel heen?

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden