Hear-hear

Met een ruk draai ik mij om. Hoorde ik dat goed? Mijn hoofd speelt automatisch de zin opnieuw af, terwijl ik het terras afspeur naar de hoek waar het gesprek vandaan kwam. “Wij werken met Siebert & Wassink. Ken je die? Dat is écht een goed bureau.” Zoiets blijft, zelfs na ruim 22 jaar, nog steeds leuk om te horen. Vooral zo onverwachts en onbedoeld. Want ik ken geen van de mensen aan dat tafeltje. Zij mij blijkbaar ook niet. De zo openlijk uitgesproken waardering is voor mijn collega’s. Dat maakt mij nog trotser. Ik richt mijn aandacht weer op mijn eigen tafelgenoot. Af en toe vang ik nog een flard op van het gesprek. “…krappe arbeidsmarkt…vacatures… aandacht sollicitant.

Onze aandacht is schaars. Dat is niet zo raar. Als moderne mens krijgen we elke dag zo’n 125 duizend prikkels te verwerken. 1000 jaar geleden was dat amper 20% daarvan. Het aantal impulsen stijgt sneller dan wij met evolutie kunnen bijbenen. Ongetwijfeld verklaart dit een belangrijk deel van de meeste moderne mentale moeilijkheden. Burn-out, ADHD, depressie, psychoses, verslaving, complot-denken, verwarde personen en vele andere aandoeningen. Ruim 4 van de 10 mensen heeft óf krijgt met een psychische stoornis te maken. We kunnen onze aandacht steeds moeilijker bij 1 onderwerp tegelijk houden.

Het mooiste deel van ons vak in werving, selectie en advies, vindt plaats in de beslotenheid van de spreekkamer. Het gesprek met de klant, de sollicitant of assessment-kandidaat. 1-op-1. De volle aandacht en voldoende tijd. Een open en diepgaand gesprek, vanuit oprechte interesse en inhoudelijke diepgang. Daadwerkelijke aandacht is het mooiste cadeau dat je iemand kunt schenken. Vast en zeker vormde het de bodem onder de referentie die ongevraagd op dat terras werd gegeven.

De strijd om de aandacht van potentiële sollicitanten is hevig. Vaak moet je de aandacht zien te trekken van iemand die nog niet heel hard op zoek is. Soms moet je mensen zien af te leiden van hun afleiding, opdat ze toevallig de vacature of je bedrijfsnaam voorbij zien komen. Dat ik juist onze bedrijfsnaam oppikte, tussen alle gesprekken op dat terras, is dan weer niet zo raar. In de strijd van gefragmenteerde aandacht beschermen onze hersenen ons tegen overprikkeling. We hebben een filter tussen het sensorisch geheugen en ons kortetermijngeheugen. Dat verwijdert alle minder belangrijke berichten alsof het een oude Nokia betreft. We filteren achtergrondprikkels eruit tot we een relevant signaal oppikken. Wanneer het filter een woord of beeld herkent als iets waarmee we een bepaalde associatie of een speciaal gevoel hebben, dan spitsen we in een splitsecond onze oren en focussen we onze blik.

Speciaal hè? Iets om je voordeel mee te doen? Bedankt voor je aandacht!

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden