Raak?

Sinds afgelopen week telt onze 2e kamer maar liefst 20 fracties waarvan de helft slechts 3 of minder zetels heeft. Aan oppositie geen gebrek dus. Wel aan focus, kennis en kundigheid. Veel stampij, weinig slagkracht. Want al die fracties willen gehoord, gezien en ge-quote worden. Elk debat wordt daarmee al snel een lamlendige brij van privémeningen; 12 in een dozijn; een soort offline Twitter met meer ophef dan opbouw. 2 minuten verontwaardiging en je stijgt weer een zeteltje in de peiling.

Kwaliteit vraagt om gerichte focus, kennis van zaken en oprechte aandacht. Geen versnippering van 20 fracties die elk hun eigen spreektijd gebruiken, om elk in hun eigen woorden ‘boe’ of ‘foei’ te kunnen zeggen. Als buitenstaander zie je coalitiepartijen die strijden voor tal van zaken en daarbij soms catastrofale fouten maken, tegenover oppositiepartijen die alles afkraken en daarbij vaak kant nog wal raken. Het gevolg is dat steeds meer mensen totaal afhaken.

Soms ontstaat een nieuwe partij vanuit een ideaal. Een aansprekend idee over hoe het beter kan en een plan over hoe dat te realiseren. Tegenwoordig ontstaan nieuwe fracties vooral door intern gekissebis. Afsplitsingen van afsplitsingen. Partijtjes die in steeds kleinere delen uiteenvallen, door een gebrek aan samenhang en samenspel, met een verlies van specialisme en slagkracht ten gevolg.

Wij hebben net zo weinig verstand van stikstof of steunpakketten als de meeste Kamerleden. Voor een goed assessment ga je niet naar een fietsenfabriek. Met een vacature op managementniveau bel je ons en niet de lokale pizzeria. Omgekeerd ontwikkelen we bij Siebert & Wassink wél organisaties maar géén software. We selecteren wél op het juiste profiel, maar zijn geen bandenspecialist. Focus bepaalt je waarde. Je kunt niet overal verstand van hebben.

In het bedrijfsleven is het vanzelfsprekend dat je verschillen waardeert én benut. Elkaar versterken om samen beter te worden. Binnen teams en zelfs tussen bedrijven. Wat zou het een verademing zijn, wanneer 150 Kamerleden elkaars kwaliteit en know-how zouden erkennen en benutten. Dat al die gefragmenteerde fracties hun spreektijd op landbouw bijvoorbeeld aan Caroline van der Plas zouden toevertrouwen, omdat zij op dat thema toevallig de meeste dossierkennis heeft. Terwijl de BBB-voorvrouw weinig weet van toeslagen, waarin Pieter Omtzigt zich juist weer verdienstelijk verdiept heeft. Niet 1001 dingen aankaarten, maar 1 ding aanpakken. Van misstand naar verstand én helpende hand…

Dat laatste is een kans voor ons allemaal. Heb jij ook steeds minder vertrouwen in de politiek of vind je dat Nederland steeds verder achteruitgaat? Wat doe jij er zelf aan en wat zou je nog meer kunnen doen dan kritisch zijn? Niet blijven hangen in wat er allemaal mis is in dit land, maar 1 ding doen waardoor het een klein beetje beter wordt. Waar richt jij je vandaag op? Wie raak je? Waarin maak je écht het verschil?

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden