Voltooid leiderschap

‘Laat iedereen vrij maar niemand vallen’ De verkiezingsleus van D66 kreeg afgelopen week een tamelijk cynische bijsmaak. Sigrid Kaag dacht zo diep na over haar spijtbetuiging dat alle geloofwaardigheid ervan al lang verdampt was. Ze betuigde spijt voor de behandeling die een slachtoffer van grensoverschrijdend gedrag binnen haar partij kreeg. Is Kaag schuldig? Nee! Zij is geen dader. Is zij verantwoordelijk? Ja! Ze is partijleider en had voor haar mensen moeten opkomen.

‘Voltooid leiderschap’ dacht ik, toen ik het te lang uitgestelde en zorgvuldig uitgekiende persmomentje zag. De partij van het morele vingertje; van ‘hier scheiden onze wegen’; van voltooid leven; van democratische vernieuwing en ‘nieuw leiderschap’. Holle woorden zonder betekenis. Het is logisch dat mensen de politiek zat zijn en alle partijen en poppetjes op 1 onbetrouwbare hoop gooien. Rutte met zijn functie elders voor Omtzigt, de Jonge met zijn appjes aan Sywert, Kaag met haar wegkijken.

‘Ik zeg daar sorry voor’. ‘Dat is niet goed gegaan’. ‘Ik baal daar ongelooflijk van’. ‘Oprechte excuses dat ik de Kamer niet volledig informeerde’. ‘Spijt heeft voor mij een diepere betekenis dan: ik excuseer me’. Al die slappe smoesjes zijn koren op de molen van ontevreden onruststokers in ons geliefde landje. Zij die meer baat hebben bij oproer dan oplossingen. Zij die zonder schaamte de liefde verklaren aan een Russische tiran, diens genocide goedpraten, maar moord en brand schreeuwen wanneer er iets misgaat in ons eigen land.

Want er gaan dingen mis. Mensen maken fouten. Politici dus ook. We zouden ons om die reden pas echt zorgen moeten maken wanneer onze leiders geen fouten meer maken.

Wie een fout maakt en daar open voor uitkomt, helpt zichzelf en de ander om samen beter te worden. Wat was er gebeurt wanneer Mark vanaf het allereerste ogenblik had gezegd: Ja wij hebben gesproken over Omtzigt, want Pieter is een prachtpoliticus maar vaak ook een ‘pain in the ass’. Wat als Hugo direct had toegegeven: ja ik heb geappt met die pandemieprofiteur, ik voel me net zo bedonderd als u allen! Wat als Kaag van het begin af aan had gezegd: ‘We-too!’ Ook in onze organisatie komen misdragingen voor, we zijn een partij van mensen, er gaan dingen mis.

We moeten leiders kunnen beoordelen op hun competenties. Kunnen ze hun zware taak aan? Niet op of er ergens ooit een smetje te vinden is op gedrag van henzelf of iemand in hun omgeving. Echte leiders hebben geen beraad, beleid of bedenktijd nodig om de waarheid te spreken en problemen te benoemen. Openheid is het begin van elke oplossing. Als je trouw bent aan jezelf heb je nooit spijt.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden